O
DOOR KARLIJN DE JONGE FOTOGRAFIE ARMANDO ELLO
liefde
zweeg hi
heeft alle boosheid opgekropt. Hij leeft ook
nog steeds in het verleden, bij hem is alles
geconditioneerd. Hij heeft het bijvoorbeeld
over Batavia en over Indië. Indonesië bestaat
in zijn gedachten gewoon niet. Ik kan me van
vroeger herinneren dat er één dag in het jaar
was dat mijn vader met een behuild gezicht
door het huis liep. Dat was 15 augustus. Het
is een heel trotse man, maar van binnen is hij
kapot. Dat is zo zielig om te zien. Ik ben een
keer uitgevallen tegen hem, ik wilde weten
wat er gebeurd was. Hij huilde tranen met
tuiten, alle verdriet kwam er in één keer uit.
Ik heb nog niet het hele verhaal, maar het is
een begin. Veel dingen vindt hij nog te zwaar,
boeken lezen over Indië bijvoorbeeld. Of naar
een Japans restaurant gaan. Hij heeft ook
nooit Japanse producten willen kopen. Ik pro
beer hem duidelijk te maken dat het na zestig
jaar een keer afgelopen moet zijn, maar hij er
wil er niet aan.'
Jeugd
'Uit liefde heeft mijn vader vroeger niets aan
ons, zijn kinderen, willen vertellen. Het was
niet omdat hij egocentrisch was, hij wilde
ons gewoon een onbezorgde jeugd geven. Hij
wilde ons niet lastigvallen met zijn trauma.
Dat is een heel lief gebaar geweest van hem,
maar achteraf gezien was het niet echt han
dig. Hij heeft het nu moeilijk omdat hij nooit
over vroeger gepraat heeft.'
Rick laat de trouwfoto's van zijn ouders zien.
Een jongeman stapt de voordeur uit en gaat
in de gereedstaande auto zitten. 'Mijn vader
is opgegroeid zonder referentiekader. Hij is
geboren in 1934 en heeft drie jaar in een vrou
wenkamp gezeten. Toen de oorlog afgelopen
was, kwam hij erachter dat zijn vader overle
den was tijdens de bouw van de Birma-spoor-
weg. Samen met zijn moeder is mijn vader
met de boot naar Nederland gegaan. Toen
hij in Amsterdam aankwam, is hij eigenlijk
meteen in een weeshuis geplaatst. Zijn moe
der ging namelijk weer naar Indonesië. Om
tien jaar later terug te keren met een nieuwe
man. Zij was een kille vrouw. Zijn vader dood,
verlaten door zijn moeder. Wie moest hem
leren hoe het hoorde?'
Rick heeft zijn dochter van zes maanden op
schoot. 'Het is zo'n makkelijk kind, zo eentje
kun je er wel bijhebben hoor', zegt Rick. Hij
is duidelijk ontzettend trots op haar. 'Ik heb
altijd gezegd: ik wil geen meisje, en wat krijg
je dan? Inderdaad, een meisje. Een meisje
moet je vroeg of laat laten gaan, en met
welke jongen ze ook thuis kom ooit
goed genoeg. Mijn dochter is e ieisje.
Ze versiert iedereen.' En inderd sselt
speelse blikken uit met mij en 1 Om
snel weer de andere kant op te wij
haar aankijken.
De tantes van mijn vader
'Mijn vader is net als de mees
derlanders. Niet praten en ge
ken is zijn devies. Maar hij ko
wel tegen. Ik had toen ik klein was wel door
dat de familie van mijn vader een heel andere
familie was dan die van mijn moeder. Bij de
ste Indische Ne
woon doorwer-
nt zichzelf nu
april 2007
15
