O DOOR KARLIJN DE JONGE FOTOGRAFIE ARMANDO ELLO liefde zweeg hi heeft alle boosheid opgekropt. Hij leeft ook nog steeds in het verleden, bij hem is alles geconditioneerd. Hij heeft het bijvoorbeeld over Batavia en over Indië. Indonesië bestaat in zijn gedachten gewoon niet. Ik kan me van vroeger herinneren dat er één dag in het jaar was dat mijn vader met een behuild gezicht door het huis liep. Dat was 15 augustus. Het is een heel trotse man, maar van binnen is hij kapot. Dat is zo zielig om te zien. Ik ben een keer uitgevallen tegen hem, ik wilde weten wat er gebeurd was. Hij huilde tranen met tuiten, alle verdriet kwam er in één keer uit. Ik heb nog niet het hele verhaal, maar het is een begin. Veel dingen vindt hij nog te zwaar, boeken lezen over Indië bijvoorbeeld. Of naar een Japans restaurant gaan. Hij heeft ook nooit Japanse producten willen kopen. Ik pro beer hem duidelijk te maken dat het na zestig jaar een keer afgelopen moet zijn, maar hij er wil er niet aan.' Jeugd 'Uit liefde heeft mijn vader vroeger niets aan ons, zijn kinderen, willen vertellen. Het was niet omdat hij egocentrisch was, hij wilde ons gewoon een onbezorgde jeugd geven. Hij wilde ons niet lastigvallen met zijn trauma. Dat is een heel lief gebaar geweest van hem, maar achteraf gezien was het niet echt han dig. Hij heeft het nu moeilijk omdat hij nooit over vroeger gepraat heeft.' Rick laat de trouwfoto's van zijn ouders zien. Een jongeman stapt de voordeur uit en gaat in de gereedstaande auto zitten. 'Mijn vader is opgegroeid zonder referentiekader. Hij is geboren in 1934 en heeft drie jaar in een vrou wenkamp gezeten. Toen de oorlog afgelopen was, kwam hij erachter dat zijn vader overle den was tijdens de bouw van de Birma-spoor- weg. Samen met zijn moeder is mijn vader met de boot naar Nederland gegaan. Toen hij in Amsterdam aankwam, is hij eigenlijk meteen in een weeshuis geplaatst. Zijn moe der ging namelijk weer naar Indonesië. Om tien jaar later terug te keren met een nieuwe man. Zij was een kille vrouw. Zijn vader dood, verlaten door zijn moeder. Wie moest hem leren hoe het hoorde?' Rick heeft zijn dochter van zes maanden op schoot. 'Het is zo'n makkelijk kind, zo eentje kun je er wel bijhebben hoor', zegt Rick. Hij is duidelijk ontzettend trots op haar. 'Ik heb altijd gezegd: ik wil geen meisje, en wat krijg je dan? Inderdaad, een meisje. Een meisje moet je vroeg of laat laten gaan, en met welke jongen ze ook thuis kom ooit goed genoeg. Mijn dochter is e ieisje. Ze versiert iedereen.' En inderd sselt speelse blikken uit met mij en 1 Om snel weer de andere kant op te wij haar aankijken. De tantes van mijn vader 'Mijn vader is net als de mees derlanders. Niet praten en ge ken is zijn devies. Maar hij ko wel tegen. Ik had toen ik klein was wel door dat de familie van mijn vader een heel andere familie was dan die van mijn moeder. Bij de ste Indische Ne woon doorwer- nt zichzelf nu april 2007 15

Moesson Digitaal Tijdschriftenarchief

Moesson | 2007 | | pagina 15