Ruud Idzerda eind 1944 met 'zijn'P-40 Kittyhawk
nr. 562 in Merauke op Nieuw-Guinea. Op 9 juli
1945 werd hij met dit toestel door de Japanners
neergeschoten en belandde hij met z'n para
chute in het oerwoud.
af, maar er bleef zoveel tijd over dat we ons kapot verveelden. Merauke
bestond uit een stel hutten die eerdere Japanse bombardementen
hadden overleefd; er was absoluut niets te doen. Het was veel te heet
om te sporten en zwemmen in zee was levensgevaarlijk vanwege
de haaien en krokodillen. Alleen de jacht op wilde zwijnen en herten
zorgde zo nu en dan nog wel eens voor wat afleiding. Nog erger dan
de verveling waren echter de talloze muggen die ons nooit met rust
lieten. Soms sloten we weddenschappen af wie van ons in één klap de
meeste muggen kon vangen op een blote arm. Dat waren er toch altijd
wel een stuk of zeven of acht. Toch was ons verblijf in Merauke niet
zonder gevaar. Enkele collega's zijn boven het oerwoud spoorloos ver
dwenen. Het radiobereik van de Kittyhawk was maar een paar honderd
kilometer en als je daarbuiten neerstortte of werd neergeschoten had
je nauwelijks kans om ooit nog te worden teruggevonden.'
Whisky voor een tent
Na hevige gevechten en ten koste van zware verliezen weten de Ame
rikanen begin juni 1944 de Japanners te verjagen uit de koraalgrotten
van een Nederlandse officier. Die kende mijn naam en wist
wat ik had gedaan. Want hij was de man van de vrouw die ik
uit het oliewater van de haven van Broome had gered.
De volgende dag werden we nog zeker tien minuten uitgekafferd
door schout-bij-nacht Koster. Maar aan het slot van zijn tirade gooide
hij een paar bonnetjes op tafel waarmee we in het kledingmagazijn
nieuwe uniformen konden halen. De volgende dag werden we beëdigd
als officier zeewaarnemer der derde klasse. Van deserteur dus tot
reserve-officier. Een snelle carrière...
Ik heb meteen maar van de gelegenheid gebruik gemaakt om een
vliegeropleiding aan te vragen. En dat gebeurde. Ik werd naar de
Verenigde Staten gestuurd.'
Muskieten in Merauke
Als enige marineofficier die was gedetacheerd bij de Militaire Lucht
vaart Knil wordt Idzerda ten slotte ingedeeld bij het op 10 december
1943 opgerichte '120 Squadron'. Dit squadron bestaat uit ongeveer
veertig Nederlandse en Indische vliegers onder administratief bevel
van de Australische Luchtmacht. Het 120 Squadron heeft de beschik
king over 24 eigenlijk verouderde Kittyhawks die wat betreft wend
baarheid en stijgvermogen geen partij zijn voor de snellere Japanse
jagers. De eerste standplaats van dit 120 Squadron wordt Merauke.
Dat is de enige plek in het uiterste zuiden van het vochtige, broeihete
Nieuw-Guinea die niet door de Japanners is bezet.
Idzerda: 'Twee keer per dag, 's ochtends en 's middags, gingen vier Kitty
hawks de lucht in op zoek naar Japanners. Daarbij wisselden we elkaar
Vliegers van Jachtsquadron
120 stand-by op Merauke in
1944. Tweede van links is de
later gesneuvelde sergeant
vlieger Hirdes. Vierde van links,
liggend, Ruud Idzerda. Vijfde
van rechts is Hans Knoop, de
latere Bevelhebber der Lucht
strijdkrachten.
april 2007 47
