G eboorteplaats:
Mystiek voorwe
Gaam: PEtrick Wouters
Leeftijd: 45 jEEr
Geboorteplaats: Den HEEg
Beroep: redEcteur
Mystiek voorwerp: Nieuwe
TestEment
MEkESSEr
RestEurEnthouder De LEchende JEVEEn
jp Portret vEn zijn moeder
FRANS HELLING: 'Mijn moeder is drie jaar
geleden overleden. Toen de dokter vertelde
dat ze nog enkele maanden te leven had, is
ze meteen in het vliegtuig gesprongen en
naar haar geboortedorp Gombong op Java
gevlogen. Daar is zij toen ook gestorven. Ik heb
dit portret twee jaar geleden laten maken op
Bali, door een lokale kunstenaar. Het portret
is geënsceneerd. De kunstenaar heb ik een
kleine foto van mijn moeder gegeven en
hem verteld wat ik eromheen wilde. Ik wilde
bergen en bomen om mijn moeder heen. In
de Javaanse mystiek staan bergen namelijk
voor de woonplaats van goden en voorouders.
De kembodjabomen die je op het portret ziet,
staan vaak bij begraafplaatsen. Ten slotte heb
ik de lijst zelf gemaakt. Er staan wajangpop
pen op en de lijst is van bladgoud. Het portret
van mijn moeder hangt in mijn restaurant
De Lachende Javaan, maar het moet nog een
mooier plaatsje krijgen. Ik kijk er elke dag naar
en put er kracht uit.'
PATRICK WOUTERS: 'Een bijzonder kleinood in
onze familie is het Nieuwe Testament dat mijn
opa kreeg op de dag van de mobilisatie in 1941
en meenam in Japanse krijgsgevangenschap.
Jaren na zijn dood in 1944, gaf het Rode Kruis
het aan mijn oma. Mijn vader kreeg het op zijn
vijftiende verjaardag en ik weer van hem. Ik
geef het later ook weer door aan mijn zoon Ju
lian. Het heeft een speciale betekenis voor ons,
omdat dit het enige is, naast enkele foto's, wat
we van mijn opa hebben. Bijna een halve eeuw
lang heeft mijn familie niet geweten wat
hem was overkomen. Vlak voor mijn vakantie
naar Indonesië in 1993, kwam ik per toeval te
weten dat de urn met de as van mijn opa was
bijgezet op Ereveld Menteng Pulo in Jakarta.
Hierna kwamen wij in contact met kampgeno
ten die konden vertellen wat er met mijn opa
was gebeurd. Sindsdien blader ik vaak in het
boekje en probeer zijn aantekeningen te ont
rafelen. Wat mij nog altijd raakt, is de simpele
vermelding van de naam en verjaardag van
zijn oudste zoon - mijn vader - ergens achterin.
Op zo'n moment moeten zijn gedachten extra
naar het thuisfront zijn uitgegaan.'
juni 2007 33
