Indische choreograaf Gerard Mosterd over zijn nieuwste internationale danstournee Paradise... a woman? In zijn nieuwe dansvoorstelling brengt Gerard Mosterd voor het eerst de traditionele dansvormen van de Minangkabau uit West-Sumatra naar Nederland. De eigentijdse multimedia dansvoorstelling is ge baseerd op de West-Sumatraanse mythe van Bundo Kanduang, waarin de moederfiguur een centrale rol speelt. Voor Gerard vormt Indonesië, het geboorteland van zijn moeder, het onderbewustzijn van Nederland. Zijn jongste voorstelling vormt een zoektocht naar het paradijs van zijn moeder. Het paradijs van zijn moeder In de donkere tropenavond rijden we door de levendige straten van Depok, in het zuiden van Jakarta. Jonge Indonesische studenten nuttigen nasi uduk of pecel lele in talloze warungs langs de weg. Verscholen achter een woningcomplex rond de studio's van de Indonesische tv-zender TVRI, leidt een smal paadje ons naar een mysterieus stel huizen. Mijn Indonesische reisgenoten lijken te huiveren als we in de dampende en spook achtige avondmist de auto uitstappen. 'De stille kracht is hier duidelijk aanwezig,' verklaart de Indische choreograaf Gerard Mosterd, die ons bij een enorme villa verwelkomt. We dalen een heuvel af en zien plotseling overal kleine lichtjes opdoemen. Gerard leidt ons een ruimte binnen waar jonge dansers hun lichamen op Indonesische ritmes bewegen. Ze lijken in trance. In deze dansstudio werken Gerard en de wereldbe roemde Sumatraanse choreograaf Boi G. Sakti al twee maanden tot in de late avonduurtjes aan hun nieuwe voorstel ling Paradise... a woman?. ternationale gezelschap bestaat uit Indonesi sche, Spaanse, Portugese en Japanse dansers. De afgelopen weken van voorbereiding waren een

Moesson Digitaal Tijdschriftenarchief

Moesson | 2007 | | pagina 12