Indische choreograaf Gerard Mosterd over zijn nieuwste
internationale danstournee Paradise... a woman?
In zijn nieuwe dansvoorstelling brengt Gerard Mosterd voor het eerst de traditionele dansvormen van
de Minangkabau uit West-Sumatra naar Nederland. De eigentijdse multimedia dansvoorstelling is ge
baseerd op de West-Sumatraanse mythe van Bundo Kanduang, waarin de moederfiguur een centrale
rol speelt. Voor Gerard vormt Indonesië, het geboorteland van zijn moeder, het onderbewustzijn van
Nederland. Zijn jongste voorstelling vormt een zoektocht naar het paradijs van zijn moeder.
Het paradijs
van zijn moeder
In de donkere tropenavond rijden we door de
levendige straten van Depok, in het zuiden
van Jakarta. Jonge Indonesische studenten
nuttigen nasi uduk of pecel lele in talloze
warungs langs de weg. Verscholen achter
een woningcomplex rond de studio's van de
Indonesische tv-zender TVRI, leidt een smal
paadje ons naar een mysterieus stel huizen.
Mijn Indonesische reisgenoten lijken te
huiveren als we in de dampende en spook
achtige avondmist de auto uitstappen.
'De stille kracht is hier duidelijk aanwezig,'
verklaart de Indische
choreograaf
Gerard Mosterd, die ons bij een enorme villa
verwelkomt. We dalen een heuvel af en zien
plotseling overal kleine lichtjes opdoemen.
Gerard leidt ons een ruimte binnen waar
jonge dansers hun lichamen op Indonesische
ritmes bewegen. Ze lijken in trance. In deze
dansstudio werken Gerard en de wereldbe
roemde Sumatraanse choreograaf Boi
G. Sakti al twee maanden tot in
de late avonduurtjes aan
hun nieuwe voorstel
ling Paradise...
a woman?.
ternationale gezelschap bestaat uit Indonesi
sche, Spaanse, Portugese en Japanse
dansers. De afgelopen weken
van voorbereiding
waren een
