begin augustus 1947. Tjilatjap werd door de Indonesiërs beschoten vanuit de omringende dorpen en de reactie van de KNIL-soldaten was dat zij die dorpen platbrandden. Een Indische militair vond me in de kampong, hij heeft me opgepakt, meegenomen en achterin een jeep gezet. Zijn naam is Kid Schyvynck. Hij bracht me naar het huis van de familie Hagen in Bandoeng, dat waren zijn zuster en haar man. De straatnaam weet ik niet, maar ze woonden in de omgeving van het Oranjeplein. Ik had natuurlijk geen papieren. Via de Weeskamer in Bandoeng werd toen een oproep gedaan: Ouders gezocht, wie kent dit meisje? Er meldde zich een Indonesische vrouw die claimde dat zij mijn moeder was. De mensen van de Weeskamer vroegen me toen wat ik wilde. Wilde ik bij de familie Hagen blijven, of wilde ik bij die voor mij on bekende Indonesische vrouw gaan wonen? Ik heb geen enkele herinnering aan mijn moe der of aan het dorp waar ik gevonden ben. Ik bleef bij mijn pleegouders en kreeg een Akte van Bekendheid. Mijn pleegouders noemden me Kitty - ik was vernoemd naar Oom Kid Schyvynck, de man die me uit de brandende kampong meegenomen had. Er kwamen in Bandoeng twee getuigen op de proppen die claimden dat een zekere Thijmen Klaassen mijn vader was. Vanaf dat moment heette ik dus Kitty Klaassen. Later hoorde ik dat een Indonesische vrouw samen met haar broers een poging heeft ge daan mij met geweld uit het huis te ontvoe ren. Dat mislukte. Tot op de dag van vandaag weet ik niet of die vrouw mijn moeder is geweest. Ik heb nooit enige voorstelling van mijn moeder gehad. In 1954 zijn we naar Nederland gekomen. We werden opgevangen in een contractpension in Elshout in West-Brabant. Kort daarna kregen we een huis in Waalwijk. Op een dag moesten mijn pleegouders bij de kantonrechter in Den Bosch verschijnen om te praten over een rege ling van de voogdijschap. De kantonrechter DOOR MARK LODERICHS O FOTOGRAFIE PRIVÉ-COLLECTIE FAMILIE TAS MYLÈNE SIEGERS had ook Thijmen Klaassen, mijn biologische vader, opgeroepen. De uitkomst van deze bijeenkomst was dat mijn pleegouders de voogdijschap over mij kregen. Van dit alles wist ik toen uiteraard helemaal niets, dit ver haal heb ik pas veel later gehoord. Maar toen ik naar de middelbare school ging, werd mijn achternaam veranderd. Voortaan ging ik door het leven als Kitty Hagen.' Hoe heeft u uw vader leren kennen? 'Hij kwam pas in beeld toen ik wilde trouwen. Van Waalwijk ben ik naar Den Haag gegaan. Daar werd ik opgevangen bij de familie Roth en via vrienden van mijn pleegouders heb ik daar mijn man Ralph Tas leren kennen. Toen Ralph en ik besloten te gaan trouwen, bleek dat ik niet officieel geadopteerd was. Mijn pleegouders hadden namelijk alleen de voogdijschap over mij. Destijds was het zo dat je voor een huwelijk de toestemming van je ouders of hun plaatsvervangers nodig had. Ik moest dus wel contact opnemen met mijn biologische vader, Thijmen Klaassen. Via via heb ik zijn telefoonnummer achterhaald, maar ik heb mijn man Ralph laten bellen.

Moesson Digitaal Tijdschriftenarchief

Moesson | 2007 | | pagina 40