IEV-kweek
Zevende Reünie
Houtrust-Rotonde, Den Haag, 20 mei 1967.
Een 250 reünisten van de IEV-Kweek waren
voor de zevende maal bijeen om de naam
van hun oude golongan, V(oor) O(ns) l(s)
C(lubleven) E(enheid), nog eens waar te
maken. Altijd te porren voor een genoege-
lijke samenkomst karen ze uit, welgeteld
33 plaatsen gekomen. En het was alweer
raak! Het comité had voor nieuwe attrac
ties gezorgd. In de middag vertoning van
dia's en film van vorige reünies onder luid
ruchtige bijval en hilariteit. Opvallend was
het fikse aantal "eet-scènes"! Direct daarna
kwam de eerste paardenrace, voor velen
van ons zo bekend van de mailreizen.
Fraaie paarden met koeda-kepang-allures
en verleidelijke oogopslag (- Het zijn mer
ries - werd er beweerd), kleurige jockey
petjes, aanlokkelijke geldprijzen. Meteen
was iedereen in de ware sweepstake-stem
ming met vrolijke spanning en groot animo.
Dat moest na afloop op een groot-eet uit
draaien en ook hierbij kwam iedereen aan
zijn treken met nasi-koening en laksa-ajam.
Ten gerieve van diverse dompèts, draafden
de paardjes toen weer lustig rond. Tot on
volprezen animator Con Hegt het sein gaf
voor de "gosok poeser", waaraan men met
genoegen gevolg gaf op de muziek van
een band met old-timers als Charlie Over-
beek Bloem, Mackenzie en Van der Puil.
Tussen de bedrijven door de laatste attrac
tie, het boekenbal. Deelnemers moesten
de de titel van een boek uitbeelden, het pu
bliek moest er naar raden, terwijl een jury
de beste vertolking met een prijs zou be
lonen. Een 30-tal deelnemers wist er wel
wat van te maken met grappige en originele
ideeën zoals: "Kontiki", "Morgen bloeien de
abrikozen", "Vergeelde portretten", "Win
den waaien om de rotsen", "Wat zien ik",
"Nog pas gisteren" en vele andere.
"TWEE CULTUREN TONG"
Op tournee ergens in het Noorden des
lands avondmaalde ik in een restaurant,
waar mij door de ober de gestoofde paling
met ravigottesaus extra werd aanbevolen.
Die nam ik dus. Zij smaakte werkelijk
voortreffelijk, evenals trouwens een heer
aan een tafeltje vlakbij, die niet nalaten
kon vergenoegd op te merken: "Dat was
werkelijk het beste van het beste! Vindt
U ook niet?"
Ik knikte.
En toen weet U voelde ik me als
Indo een uiterst begenadigd mens. Met een
tong, die met evenveel (en vaak méér ple
zier ook) genieten kan van Madoerese oe-
sih van bawal, van Sjanghaise Pauw Hi
Tja, ja zelfs van roedjak djinggor of tahoe
petis...
Dus klakte ik tweemaal met mijn won
derlijke "twee-culturen-tong", éénmaal voor
het Westen en éénmaal voor het Oosten:
Tong Tong!
En had bijna ook een verzaligd boertje
geloosd...maar dat mag niet! En toen riep
ik naar de ober: "Afrekenen!" En rekende
HIJ met me af. Grondig! T.R.
JEUGDGENOEGENS DIE NOOIT WEEROM
KOMEN
Als Ma 's middags een paar enorme por
ties roedjak heeft laten halen bij Bang Ali
en nadat alle vruchtenstukjes tot de klein
ste toe zijn opgepeuzeld, je gedienstig aan
biedt de lege pisangbladeren naar de vuil
nisbak te brengen en je lekker alle saus
van die bladeren aflikt. Tot de laatste drop
pel toe.
Zodat de ijlings toegeschoten haan Ga-
tot alleen maar met een scheefgehouwen
kop: "Ka-rèèè-ok!" kan laten horen en ex
tra gedistingeerd wegstapt...
NET ALS TOEN
Bij het doorbladeren van Dr. P. H. Pott's
"Naar wijder horizon" treft ons het bij
schrift van een afbeelding van een gamelan
orkest:
"Een volledig Javaans orkest, gamelan,
op de wereldtentoonstelling van Amster
dam in 1883, met een ronggèng. De
reacties van het publiek op de uitvoerin
gen waren zeker niet onverdeeld gunstig.
Men had overigens verlangd dat op de
instrumenten ook de "volksliederen"
d.w.z. de Nederlandse! gespeeld kon
den worden
Een orkessie wel, jongens! Je kan er niet
eens "Het broekje van Jantje op speule!"
Maar wie nu vele Hollanders laatdunkend of
spottend hoort oordelen over politiek, eco
nomie of cultuur van Indonesië, merkt dat
er niet veel veranderd is...
Vóór je het wist, klonk alweer "Bye-Bye-
Blues", de afscheids-tune die een geslaag
de reünie afsloot. Als niet-IEV Kweeker
(HBS-Bandoeng-sadja) heb ik me best ge
amuseerd en me thuis gevoeld en daarom
graag hormat aan alle organisatoren.
Kamsja Maus Rugebregt
- w
Op de Birma Road reünie: het portie nasi goreng deden alle gasten zich voortreffelijk smaken.
Sjonge-sjonge, die hap hadden ze twintig jaar terug moeten hebben!
Onder: Binnen ivas het zó stampvol dat de gasten af en toe het frissef terras buiten op
zochten om onder de vrije hemel (net als tóen) de goede en ongesleten kameraadschap te
savoureren.
11
